25-11    Kilometers

De afgelopen maand heb ik echt onwijs veel kilometers gemaakt. Zelfs Johnny Hoogerland komt niet aan zoveel kilometers. In totaal heb ik bijna 25000 kilometer gemaakt in drie weken tijd. Helaas is mijn conditie door deze kilometers niets verbeterd. Ik heb ze namelijk niet afgelegd op de fiets, maar met het vliegtuig en de boot. Ik ben heerlijk drie weken lang op cruise geweest met mijn liefje, ouders, zusje met vriend en opa en oma. We zijn eerst naar San Diego, (Californië, Verenigde Staten) gevlogen om daar op de boot te stappen die vervolgens langs de westkust van Mexico naar Midden-Amerika, door het Panama-Kanaal, naar Fort Lauderdale (Florida, Verenigde Staten) vaarde. Onderweg zijn we gestopt in Cabo San Lucas (Mexico), Puerto Vallarta (Mexico), Puerto Quetzal (Guatemala), Puntarenas (Costa Rica), Colón (Panama) en Cartagena (Colombia). Het was echt een schitterende vakantie, maar nu is het weer tijd om kilometers op de fiets te maken.

 

25-10    Zannata 2012

De fiets waar ik in 2012 op fiets is een Zannata Z82. Het Metec Cycling Team rijdt al meerdere jaren met de Zannata frames en daar zijn ze heel content over. Ik heb er nog nooit mee gefietst, maar ik vind de fiets er in ieder geval goed uitzien. Het is de verwachting dat de fietsen begin december geleverd worden en ik kan niet wachten om ‘m te proberen.

 

19-10    Getekend!

Het is rond, het contract is getekend! Seizoen 2012 rijd ik in het blauwe tenue van het Metec Cycling Team. Het team van manager Michel Megens zal volgend jaar met een continentale licentie rijden. Het team is nog niet helemaal rond maar ploegleiders Allard Engels, Gert Jakobs en Joost Koop hebben onder andere al wel Nederlands kampioen bij de elite zonder contract Dennis Smit, Flavio Pasquino, Luc Hagenaars en Jeff Vermeulen gecontracteerd. Ik ben heel blij dat ik de kans bij dit ambitieuze team krijg en ben enorm gemotiveerd om me volgend jaar te bewijzen. Ik wil iedereen bij het Rucanor-Line-Cyclingteam bedanken voor een heel plezierige tijd bij de ploeg. Dankzij het programma en de begeleiding bij Rucanor-Line heb ik me kunnen laten zien en ben ik opgevallen bij de begeleiding van Metec. Bedankt!

 

17-10    Operatie geslaagd

Het is niet makkelijk en gaat absoluut niet snel, typen met een hand. Mijn rechterarm is nog dusdanig in slaap dat ik hem niet kan gebruiken. Ik ben vandaag geopereerd omdat het plaatje dat erin is gezet bij de eerste operatie er nu uit moest. Het plaatje veroorzaakte toch wel wat last en hij moest er hoe dan ook uit, dus dan is deze periode perfect voor dat soort dingen. Het was een vrij simpele ingreep en ik hoop dat ik er niet teveel hinder van ga hebben de komende tijd, zodat ik nog lekker van de rustperiode kan genieten.

 

28-09    Naar het WK

Het kwam toch wel als een verrassing. Renners als Johnny Hoogerland, Lars Boom en Bauke Mollema werden natuurlijk geselecteerd voor het wereldkampioenschap in Denemarken, maar dat ik naar het WK zou gaan had ik niet gedacht. Helaas was het niet bondscoach Leo van Vliet die me meevroeg, maar mijn lieve vriendin. Ook niet verkeerd natuurlijk. Donderdags zijn we naar Kopenhagen gereden zodat we vrijdags de stad konden bezichtigen. Zaterdags zijn we overgestoken naar Malmö in Zweden en hebben we daar heerlijk rondgelopen en zondags hebben we het WK gekeken. Het is een hele belevenis zo’n WK. Echt leuk om het eens mee te maken, zelfs als toeschouwer. Misschien dat ik het ooit nog in een andere rol mag meemaken.

 

20-09    Seizoen zit erop

Het seizoen 2011 zit er op. Het mag duidelijk zijn dat dit seizoen niet verliep zoals ik van te voren had gehoopt of gedacht. De voorbereiding verliep perfect. Heel de winter hard en goed getraind in Spanje, maar de eerste de beste wedstrijd ging het al fout. Ik kwam ten val en hield daar een gecompliceerde polsbreuk aan over. Er moest geopereerd worden om mijn pols weer in orde te krijgen. Daarna mocht in een paar weken geen risico lopen met mijn pols en toen ik eindelijk weer mocht koersen viel ik wederom hard in de Arno Wallaard Memorial. Wat resulteerde in opnieuw twee weken in de lappenmand. Toen ik daarna weer kon koersen kreeg ik van de ploegleiding van Rucanor-Line alle vertrouwen en zij  stelde me overal op ondanks dat mijn niveau ver te zoeken was. Ik voelde me niet meer op mijn gemak in het peloton waardoor ik vanaf de start veel te ver van achteren zat. Als het peloton dan brak zat ik automatisch in de laatste groep. Het doet veel met je moraal als je in het laatste wiel op de kant hangt en je ziet een compleet peloton voor je rijden. Gedachten van “wat doe ik hier” en “ik kan beter stoppen” gaan continue door je heen. Ondanks dat ik nog geen koers had uitgereden besloot de ploeg me toch mee te nemen naar Olympia’s Tour. Als ik die week zou overleven zou ik immers heel veel verbeteren en daar de rest van het seizoen van profiteren. In de winter had ik voor Olympia’s Tour nog best hoge verwachtingen, maar die verwachtingen moesten plaatsmaken voor niets meer dan overleven. Achterin het peloton op de kant hangen en dat een week lang. Na die week zag ik het eigenlijk niet meer zitten, maar won wel het districtkampioenschap tijdrijden door de hardheid en snelheid die je in zo’n week opdoet. Daarna ben ik een paar dagen in mijn eentje gaan trainen in Limburg. Naast het trainen ben ik toen ook alles op een rijtje gaan zetten en heb ik besloten om het wat meer “relaxed” aan te pakken. Mezelf minder druk op te leggen en wel te zien hoe het gaat. Mijn eerst volgende wedstrijd, de Ronde van Limburg, zat ik prompt heel de dag in de kopgroep van vier man en een week later voelde ik me super in de G.P. Wim Ruelens, een klassieker in België, waar ik tweede werd achter een ploeggenoot. In het begin van de wedstrijd voelde ik het al. Ik voelde dat ik sterk was en besloot, tegen mijn natuur in, te wachten tot de finale. Op het laatste klimmetje ging ik vanaf beneden vol aan en bovenop waren we met zes man over. We hadden een klein gaatje en reden allemaal vol door. Op de lichtoplopende finishstraat sprintte ik naar een tweede plaats. Het plezier kwam in een klap weer terug en zo zie je hoe snel het kan gaan. De rest van het seizoen reed ik nog een sterke Dwars door het Hageland (17de), Omloop van Schin op Geul (18de en 2de in het bergklassement), Kreiz Breizh Elites (12de in het eindklassement) en Bergomloop Simpelveld (17de). Geen korte uitslagen, maar ik heb daar wel sterk gereden en dat geeft vertrouwen voor volgend seizoen.

 

23-05    Kantje hangen

Voor het eerst sinds mijn carrière als wielrenner heb ik Olympia’s Tour gereden. DE amateuretappewedstrijd van Nederland. Wind, waaiers en valpartijen daar staat Olympia’s Tour om bekend. Een week lang heb ik op de kant gehangen hopende dat het eindelijk stil zou vallen, maar dat gebeurde niet of nauwelijks. De eerste twee dagen heb ik alle zeilen bij moeten zetten om het peloton te volgen maar gedurende de week werd ik sterker en verteerde ik de hoge snelheden beter. De laatste etappe in Limburg was er helaas teveel aan waardoor ik de koers niet heb uitgereden. Ik ben blij dat de begeleiding van Rucanor-Line mij naar Olympia’s Tour heeft meegenomen ondanks dat ik na mijn polsbreuk mijn niveau niet meer heb gehaald. Dat geeft me vertrouwen en ik weet zeker dat ik een stuk dichter bij het juiste vormpeil ben gekomen.

 

21-04    Test

Een stroompje zweet voel ik van mijn voorhoofd, over mijn neus naar beneden glijden. Aangekomen bij het puntje vormt zich een druppel die snel groeit. Ik kijk naar de monitor voor me. Wattage 250, hartslag 145, trapfrequentie 97, lactaat 1,7. Ik probeer me te concentreren op mijn ademhaling en kijk stoïcijns voor me uit. De te zware druppel valt en spat uiteen op mijn stuurpen. Het is begonnen… De pijn in de benen, het hijgen, het zweten. Het afzien. Een paar hele lange minuten later kan ik niet meer. De trapfrequentie daalt, terwijl mijn hart, benen en longen op vol vermogen bezig zijn. Ik stop, de test is klaar, eindelijk. Het resultaat: Basis is goed, maar eenmaal op hoog vermogen ga ik te snel kapot. Volkomen logisch na acht weken relatieve inactiviteit. Vanaf nu dus weer wedstrijden en intervaltrainingen op het programma dan komt de vorm vanzelf.

 

18-04    Weer gekoerst

Fünf, vier, drei, zwei, eins… Pang!!! De laatste vijf seconden van mijn wedstrijdloze periode zitten erop. Rund um Düren en mijn ‘come-back’ zijn op gang geschoten door de Duitse Bürgermeister van het dorpje Kreuzau. Vanuit het vertrek zit de vaart er goed in en op de eerste hellende stukken vallen direct slachtoffers. Van Rucanor-Line zit iedereen goed van voren op het moment dat ik versnel. Dat had ik beter niet kunnen doen, want ik kwam al snel in ademnood waardoor ik terug zakte tot achter in het op lint getrokken peloton. Van voren gebeurde er niet veel, maar van achteren stond de deur wijd open. Ik focuste me op de top en hoopte dat het voor me niet zou breken. Dit gebeurde niet, maar eenmaal boven ging het direct op de kant en brak het wel. Voor mij was de koers toen al over, al heb ik wel tot aan de plaatselijke rondjes ‘achtervolgd’. Vlak voor de plaatselijke rondjes kreeg ik nog wel serieus angst nadat in volle afdaling mijn voorband klapte. Met heel veel geluk kon ik mijn fiets rechthouden en vlak voor de vangrail tot stilstand komen. Leuk om weer te koersen.

 

14-04    Koersen

Ik word weer renner. Komende zondag zal ik mijn plaats in het peloton terug innemen in Rund um Düren, een klassieker in Duitsland. Na de Ster van Zwolle op 26 februari waar ik mijn pols brak, wordt dit dus mijn tweede wedstrijd van het seizoen. Het zal afzien worden, want ik mis een hoop wedstrijdritme, maar ik heb er zin in. Hoe sneller ik koers, hoe sneller ik weer op niveau ben.

niveau ben.

14-03    In de auto  

In de verte zie ik de staart van het peloton. Zeker tien ploegleiderswagens en jurywagens moet ik voorbij om aansluiting te vinden bij de laatste spartelende renners. Ik zie het peloton links afslaan en een trein van Team Nutrixxion voert het tempo op vanuit de bocht. Veel renners kunnen het tempo van hun voorganger niet volgen en als ik nu wielrenner was geweest had ik een serieus probleem gehad. Maar ik zit niet op de fiets, ik zit in de ploegleiderswagen van Rucanor-Line. Vanwege mijn polsbreuk kan ik nog steeds niet koersen en vandaar dat ik de Dorpenomloop van Rucphen doe als assistent ploegleider. De koers is opgewaardeerd naar een 1.2UCI-wedstrijd en dat is te zien aan het deelnemersveld. Uit heel Europa zijn continentale teams aanwezig en daardoor beloofd het een harde koers te worden. Namens Rucanor-Line stonden Ricky Smit, Erwin Broers, Jurjen de Vries, Peter Koning, Jake Griffin, Patrick Rückert en Dennis Kreder aan de start. Vanwege het smalle parcours en de aanwezige wind was het zaak van voren te koersen. Meerdere malen probeerden de sterkere blokken het in waaiers te trekken, maar de wind stond niet goed, waardoor een peloton van 120 man op de finish af ging. Barry Markus won net als vorig jaar, gevolgd door ploeggenoot Moreno Hofland en de Belg Steve Schets. Eerste Rucanor-Line renner werd Marco op een 24ste plaats. De massasprint werd ontsierd door een valpartij, waarbij van ons gelukkig niemand betrokken raakte. Wel viel Ricky eerder in de wedstrijd waardoor hij de strijd moest staken met pijn in zijn elleboog. De andere Rucanor-Line renners finishten in het peloton.

 

08-03     Op naar de Gamma

Gisteren is mijn gips verwijderd. Ruim een week nadat de artsen in Zwolle het hadden aangebracht. Er moesten opnieuw röntgenfoto’s gemaakt worden en voor een nog betere inzage zijn er ook CT-scans gemaakt. Uit de foto’s bleek dat het er toch niet zo goed uit zag. Niet één, maar meerdere breuken en scheurtjes zijn op de foto’s te zien. Daarnaast is op de CT-scan te zien dat er een stukje bot af is gebroken en dat dat nu los in het gewricht zit. Volgens de artsen is er geen andere keus dan opereren. Op naar de Gamma dus om plaatjes, boutjes en moertjes aan te schaffen om alles weer aan elkaar te zetten. Aanstaande donderdag word ik geopereerd en ik kijk daar niet echt naar uit. Een röntgenfoto van 26 februari is te zien op de pagina fotoalbum.

 

05-03     Een goed begin…

Een goed begin is het halve werk. Maar ik hou niet van half werk, dus waarom zou ik goed beginnen. Vorige week zaterdag was het dan eindelijk zo ver. De eerste wedstrijd van het seizoen. Ruim vijf maanden na mijn laatste wedstrijd in Italië kon ik eindelijk weer koersen. Ik mocht starten met de traditionele Nederlandse openingsklassieker de Ster van Zwolle. Deze wedstrijd staat bekend om de vele valpartijen vanwege de nerveuze deelnemers. De eerste wedstrijd voor velen, niemand weet waar hij staat en het is zaak om van voren te koersen omdat de wind op veel plaatsen vrij spel heeft. Na een kilometer of dertig was het raak. Een valpartij en ik kon een gevallen renner niet ontwijken. Ik vloog er vol op en over. Snel pakte ik mijn fiets, maar net zo snel liet ik hem weer los. Mijn pols deed onwijs zeer en ik voelde dat het niet goed was. Op mijn gemakje ben ik teruggefietst naar Zwolle, waar tegenover de kleedkamers een ziekenhuis is. Ik heb meteen röntgenfoto’s laten maken en daaruit bleek wat ik al vermoede. Een breuk… De artsen hebben mijn arm van de knokkels van mijn hand tot aan mijn schouder ingegipst. Maandag gaat het gips eraf en worden er opnieuw foto’s genomen. Daaruit moet blijken of ik geopereerd moet worden of dat de breuk met behulp van gips kan helen. Ik had het begin van het seizoen heel anders voorgesteld maar het is niet anders.    

 

23-02     Puntjes op de i

Het laatste weekend voor de eerste koersen. Dan moeten de puntjes op de i, ofwel de spiertjes optimaal finetunen. Daarvoor reisden we met de ploeg af naar Valkenburg. Daar stonden twee dagen lang zeer pittige trainingen op het programma. Zaterdag hebben we onder meer conditie-testen op de Camerig gedaan en een serieuze ploegenachtervolging. Op zondag hebben we een testwedstrijdje gereden in Echt (ja echt) waar we op de fiets heen zijn gereden. Op de terugweg hebben we het laatste stukje finale gereden. Het leek er even op dat de prijzen van onze finale uitgedeeld gingen worden door de lokale agent van Flikken Maastricht en dat de eerste prijs een bekeuring was, maar oom agent vond een waarschuwing en een flinke preek genoeg. Al bij al weer een geslaagde trainingsstage. De mannen zijn er klaar voor. Op naar Zwolle!

 

15-02     Stilte van een fiets

Gisteren heb ik mijn nieuwe fietsen opgehaald op servicecours in Hoofddorp. Twee hagelwitte Rose-fietsen. Een carbonframe voor de wedstrijden en een aluminiumframe voor op te trainen. Beiden afgemonteerd met Sram Force. Vandaag dus afstellen en dat is niet even zo gepiept. Toch een paar millimeter hoger, iets naar achter, stuur omhoog. Nee, niet goed. Stuur weer iets naar beneden, zadel weer naar voren. Kortom: Kutklus. Maar als eenmaal alles goed zit en je rijdt op je nieuwe bolide naar buiten dan maakt de stilte alles goed. De stilte van een nieuwe fiets is iets ongelooflijks. Niets piept, niets kraakt. De ketting springt soepeltjes van het ene tandje op het andere tandje. Heerlijk met de handjes op het stuur genieten van de stilte van een nieuwe fiets. Ik zweef over het asfalt en voel me de koning van de weg. Een schuchter zonnetje komt langzaam door en ik kijk hoe de laatste wolken door de zon opzij worden geschoven. Flassshhhhh! De eerste plas…

 

14-02     Stage Ronse

Afgelopen weekend hebben we met Rucanor-Line Cycling Team een trainingstage afgewerkt in het Belgische Ronse. Dat Ronse een perfecte uitvalsbasis voor een zware trainingstage is bleek wel uit het aantal klimmetjes en kasseistroken dat we onder de wielen kregen. De Kluisberg, de Knokteberg, de Oude Kwaremont, de Oude Kruisberg, Hotond, de Berendries, de Patersberg, de Koppenberg, de Steenbeekdries, de Spichtenberg, de Taaienberg, de Eikenberg, de Leberg, de Valkenberg, de Ten Bosse, de Muur van Geraardsbergen en de Bosberg. Allemaal hebben we ze vaak meer dan eens beklommen. Hoogtepunt was weliswaar geen beklimming maar een afdaling. De afdaling van een natte Koppenberg. Voor degene die de Koppenberg niet kennen (schaam u), dit is een kasseiklim met een maximaal stijgingspercentage van 22%! Wonderbaarlijk genoeg is iedereen zonder ongelukken beneden gekomen, een prestatie op zich.

 

11-02     Dokters aan de Costa

In mijn verhaaltje van 1 februari vertelde ik dat ik in Calpe behandeld werd door Jason Gast van Quiropractica Calpe. Vanavond komt Jason in “Dokters aan de Costa” op NED1. De uitzending begint om 19.25uur. Daarna natuurlijk weer “Sterren dansen op het ijs” met Boogerd die heeft laten zien dat hij niet alleen kan fietsen.

 

03-02     Programma bekend

Mijn programma voor het begin van seizoen 2011 is bekend. Het openingsweekend rij ik meteen dubbel. Op zaterdag 26 februari start ik in de Ster van Zwolle en zondag 27 februari in de Omloop van de Houtse Linies.

De Ster van Zwolle is traditioneel de openingsklassieker van Nederland. Voor het eerst prijkt de Ster van Zwolle dit jaar als 1.2-wedstrijd op de internationale UCI-kalender. Dit betekent een upgrading voor “De Ster” met meer continentale ploegen, ook uit het buitenland, dan ooit aan de start. 25 teams van 8 renners beginnen aan de 170 kilometers tellende koers met start en finish in Zwolle. De Omloop van de Houtse Linies wordt dit jaar voor de 25ste keer georganiseerd. De start en finish is op de Houtse Heuvel in De Hout. Daartussen liggen circa 160 kilometer wedstrijd over smalle weggetjes, en een telkens weer terugkerende kasseistrook.

Het tweede koersweekend koers ik in Frankrijk. Op zondag 6 maart rij ik de Grand Prix de la Ville de Lillers. Een lastige 1.2-UCI wedstrijd waar de wind en het geaccidenteerde terrein een grote rol spelen.

Vervolgens start ik 13 maart in Deinze-Ieper. Ook wel de Kattekoers genoemd. Deze wedstrijd maakt deel uit van de Belgische Topcompetitie. Het 168 kilometer lange parcours voert de renners onder andere twee keer over de Baneberg, de Rodeberg, de Kraaiberg, de Mesenberg en de Kemmelberg.

 

01-02     Terug in België

Na een periode van twee maanden trainen in Spanje ben ik weer terug in België. Mijn voorbereiding op seizoen 2011 is prima verlopen op een blessure aan de knie na. Vooral de eerste paar weken heb ik daar last van gehad, maar ik kon wel gewoon door blijven trainen. Jason Gast van Quiropractica Calpe heeft me nagekeken en het probleem bleek uit mijn bekken te komen. Eenmaal rechtgezet verdween de pijn snel en kon ik verder trainen zonder klachten. Ik heb dan ook de nodige kilometers weggetrapt waarvan veel onder een heerlijk zonnetje. Nu nog een maandje doortrainen naar de eerste wedstrijden en wennen aan de kou.

 

28-01     Sterren dansen op het ijs

Vanavond om 20.30uur start op SBS6 een nieuw seizoen “Sterren dansen op het ijs”. Lekker belangrijk zou je zeggen, maar mijn trainer Michael Boogerd doet mee. Ook benieuwd hoe Michael het gaat doen? Kijk dan iedere vrijdag om 20.30uur naar Sterren dansen op het ijs.

 

06-01     Nieuwe naam en nieuw outfit voor 2011

Vanaf 1 januari 2011 veranderd het Line-LLoyd team in het Rucanor Line Cycling Team. In dit team, onderdeel van de Stichting cycling promotion in Hoofddorp, spelen jonge beloften de hoofdrol. Rucanor heeft een tweejarig sponsorcontract gesloten met de stichting. Martijn Nelissen, CEO van Rucanor: “Het Rucanor Line Cycling Team heeft een uitstraling die uitstekend past bij ons merk. Een team met jonge mensen dat zich op een bijzondere wijze inzet voor hun sport. Een traditie bij het merk Rucanor, dat in het komende seizoen 55 jaar bestaat.”
Rucanor is een merk met een lange traditie. Uit onderzoek komt naar voren dat veel vooral wat oudere consumenten Rucanor goed kennen en sympathiek vinden. Martijn Nelissen: “Rucanor is een merk dat een brede doelgroep wil aanspreken. Wij willen onze bekendheid en profiel bij jongere consumenten verder verbeteren. Deze jonge en enthousiaste ploeg wielrenners kan daar een uitstekende bijdrage aan leveren. Zeker omdat ze regelmatig op allerlei plaatsen in het land wedstrijden rijden en daardoor ‘in de picture’ komen bij consumenten en onze retail partners.”
In het kader van het 55-jarig bestaan van Rucanor in 2011 wordt een breed scala aan activiteiten georganiseerd. Een centraal thema is de ondersteuning van de Doe Een Wens Stichting, waarvoor Rucanor in 2011 € 55.555,- bij elkaar gaat sparen. De Stichting vervult de allerliefste wens van kinderen van 3 tot 18 jaar met een levensbedreigende ziekte. Martijn Nelissen: “Wij gaan onze retail partners nadrukkelijk betrekken bij deze actie. Bovendien willen wij een koppeling leggen met Rucanor Line Cycling Team. Onze beloften kunnen natuurlijk helpen om wensen van deze kinderen in te vullen!” Jacques Leemans, zakelijk teammanager van het Rucanor Line Cycling Team, is erg tevreden met de nieuwe naamgever van het team: “Rucanor is natuurlijk een naam met een geweldige traditie en ik heb er het vertrouwen in dat zij ons team op meerdere fronten op een hoger niveau gaan brengen. Rucanor is geen sponsor in de traditionele zin. Dat merkte ik al tijdens de eerste gesprekken. Er zit een enorme kennis en ervaring in het bedrijf en bij de mensen. En ze willen dat graag met ons delen, zodat wij ook onze organisatie en aanpak weer verder kunnen professionaliseren. Ook belangrijk voor de continuïteit. Kortom: deze samenwerking geeft veel vertrouwen voor de toekomst!”

De kleding van het Rucanor-Line Cycling Team is te vinden onder het kopje foto’s.

 

03-01     Benidorm Cyclists

Nieuw op jeffreywiersma.com Benidorm Cyclists. Een informatief en leuk platform om verhalen, foto’s en video’s te plaatsen van de dingen die we hier in het zonnige zuiden meemaken. Het forum kan gebruikt worden om trainingsgroepjes te vormen, maar ook om mooie route’s te delen. Iedereen die leuke verhalen, foto’s en/of video’s of mooie routes heeft kan die mailen naar wiersmajeffrey@hotmail.com. Iedereen die hier in de omgeving (Benidorm/Calpe/Denia) verblijft kan een Benidorm Cyclist worden. Mail een foto, naam en nickname naar wiersmajeffrey@hotmail.com en ik zet je erop.

 

02-01     Gelukkig Nieuwjaar

Het jaar 2011 is begonnen. 2010 heb ik mooi afgesloten met een duurtraining van 6 uur. Het viel niet mee om wakker te blijven tot de jaarwisseling, maar met dank aan onder andere Guido Weijers is het toch gelukt. Het nieuwe jaar moet je natuurlijk goed beginnen en dat heb ik dan ook gedaan. Een heerlijk rustig koffierondje op en neer naar Moraira doet wonderen voor lichaam en geest. Ik wens iedereen een goed, gezond en gelukkig 2011!