Halverwege 2003 ben ik begonnen met wielrennen. Nadat mijn vader al een aantal jaren had gevraagd om met hem te gaan fietsen, besloot ik op Corsica een keer mee te gaan. Vanaf de eerste meter dat het omhoog liep reed ik bij mijn vader weg. Een paar kilometer later was ik op en werd ik weer ingehaald, maar toch had ik er wel plezier in. Ik basketbalde op zaterdags en op zondags ging ik fietsen met mijn vader. Het ging steeds beter en op aanraden van mijn vader en opa besloot ik een licentie aan te vragen. Op 2 juli heb ik mijn licentie aangevraagd bij Westland Wil Vooruit. De eerste wedstrijd die ik reed was de Ronde van Maasdijk. Met hoge verwachtingen stond ik aan de start, maar voor de eerste bocht lag ik er al af. Een week later stond ik zonder verwachtingen aan de start van de Ronde van Westdorpe. Het doel was om de start te overleven. Dit lukte en in de finale wist ik nog weg te rijden voor de zesde plaats. Ik begon het wielrennen direct een stuk leuker te vinden en ik besloot te stoppen met basketballen.

Als tweedejaars junior mocht ik rijden bij Team Aquadraat van Teun van Vliet. Vanaf het begin ging het fout met mijn gezondheid. De artsen zeiden dat het inspanningsastma was. Twee jaar lang heb ik alle medicijnen tegen astma gebruikt, maar niks bleek te helpen. Ik heb dat seizoen wel wedstrijden gereden, maar er waren maar weinig wedstrijden dat ik klachtenvrij was. Mijn mooiste momenten waren mijn 2de plaats in de Ronde van Gouda en het optreden van de ploeg in de Vuelta al Besaya. De derde dag stond ploeggenoot Thomas de Gendt aan de leiding en een kopgroep met klassementsrenners had 3 minuten voorsprong. 25 kilometer heb ik op kop gereden tot de kopgroep was ingerekend, waardoor Thomas de leiding kon behouden.

Het eerste jaar bij de belofte reed ik voor HSK Trias en heb ik ook heel het seizoen last gehad van mijn longen. Ik heb in het seizoen vier keer longontsteking gehad. Als ik geen last had van mijn longen ging het best lekker. Zo won ik het districtkampioenschap van Zuid-Holland. Helaas werd ik de week erna weer ziek en heb ik drie maanden niet gekoerst. Aan het eind van het seizoen nam ik geen genoegen meer met de uitslagen van de artsen. Ik was al bij verschillende sport- en longartsen in Nederland geweest, maar niemand kon mij helpen. Toen ben ik naar het UZ in Leuven geweest en daar constateerde de longarts geen inspanningsastma maar bronchiolitis (een ontsteking aan de kleine longblaasjes). Drie maanden lang heb ik antibiotica moeten slikken maar daarna was de ontsteking wel verdwenen.

Ook als tweedejaars belofte heb ik voor HSK Trias gereden. Ik heb helemaal geen last meer gehad van mijn longen. Terwijl ik nu helemaal geen medicijnen meer gebruik. Met Trias zijn we naar l’Isard d’Ariege in de Franse Pyreneeën geweest. Waar ik de laatste dag met eerste renners de Col de Port d’Aspin en de Col de la Core overkwam. Omdat ik het klimmen leuk vind heb ik La Marmotte gereden. Ik werd 10de in een tijd van 6.21.22 uur en dat was goed voor de 3de plaats bij de coureurs onder de 30 jaar. Helaas kwam mijn seizoen te snel ten einde toen ik op 22 augustus in de Omloop van de Grensstreek bij een valpartij mijn bekken brak. Na een week in het ziekenhuis te hebben gelegen mocht ik weer naar huis, waar ik ook nog drie weken in bed heb gelegen. Zes weken na mijn valpartij mocht ik voor het eerst weer fietsen. Gelukkig is alles goed hersteld en heb ik er op littekens na niks aan over gehouden. In november 2006 heb ik mijn Mbo-diploma Administrateur gehaald en nu werk ik 15 uur in de week bij Administratiekantoor Wiersma.

Als derdejaars belofte wilde ik is iets anders proberen. Ik wilde vooral meer buitenlandse etappewedstrijden rijden. Ik heb me toen aangemeld bij De Jonge Renner, waar ze voor mij een plekje in de a-selectie hadden. Het seizoen begon goed met een 12de plek in Zuid-Holland en een 15de plek in de Dorpenomloop van Assen. Aan het eind van het seizoen wonnen we de ploegentijdrit in de clubcompetitie en mede daardoor ook het eindklassement.

In 2008 ben ik uitgekomen voor de continentale ploeg Van Vliet – EBH Elshof. Mijn seizoen kende ups en downs. Twee langdurige blessures zorgden ervoor dat ik moeilijk naar een goede vorm kon toewerken. Door een derde plaats in de Ster van Moerdijk had ik toch nog een podiumplaats te pakken in een klassieker.

Ook 2009 heb ik in het shirt van Van Vliet - EBH Elshof gereden. Het hoogtepunt van dit seizoen was de eindoverwinning van Bram in de Ronde van Normandië. Een week lang hebben we daar met de ploeg de leidende positie van Bram moeten verdedigen en als dat dan lukt is dat echt fantastisch. Verder heb ik mezelf verbaasd met het tijdrijden. Bij het NK Tijdrijden bij de profs werd ik 16de en in de proloog van de Tweedaagse van Venhuizen werd ik 2de. Daar werd ik 3de in het eindklassement. Sinds het Nederlands Kampioenschap is Michael Boogerd mijn nieuwe trainer en begeleider. Sindsdien train ik anders en dat heeft meteen zijn vruchten afgeworpen. Met hulp van Michael ga ik me in 2010 verder ontwikkelen bij Van Vliet – EBH Elshof, waar ik aan mijn derde seizoen begin.

2010 ging niet zoals gehoopt. Ik heb de perfecte voorbereiding op het seizoen gehad door veel in het buitenland te trainen. Mijn niveau was meteen vrij goed wat resulteerde in een 4de plaats in de klassieker Ronde van de Haarlemmermeer en een week later een 7de plaats in de klassieker Ronde van Midden-Brabant. In deze week lag dan ook mijn eerste doel, de Tour de Normandie, daar wilde ik goed zijn. Maar ik werd gepasseerd in de opstelling voor die wedstrijd. Mijn volgende doel was Olympia’s Tour, maar een week voor de start van deze wedstrijd kreeg ik te horen dat ik ook nu gepasseerd werd. Voor mij een teken dat er een gebrek aan vertrouwen in mij was. Waarop ik besloten heb een andere ploeg te zoeken. Die ploeg vond ik in Line-Lloyd Footwear Cycling. Een LSE-Team dat acteert op een iets lager niveau, maar minstens zo vooruitstrevend en goed gestructureerd is als Van Vliet. Bij Line-Lloyd voelde ik me vanaf het begin gewaardeerd en heb het sinds mijn overstap uitstekend naar mijn zin. Mijn hoogtepunt van 2010 is natuurlijk mijn 2de plaats op het Nederlands Kampioenschap Tijdrijden bij de Elite zonder contract. Op slechts 1 seconde mistte ik de rood-wit-blauwe trui. In 2011 zal ik voor dezelfde formatie uitkomen dat dan Rucanor-Line Cycling Team gaat heten.

Het mag duidelijk zijn dat 2011 niet verliep zoals ik van te voren had gehoopt of gedacht. De voorbereiding verliep perfect. Heel de winter hard en goed getraind in Spanje, maar de eerste de beste wedstrijd ging het al fout. Ik kwam ten val en hield daar een gecompliceerde polsbreuk aan over. Er moest geopereerd worden om mijn pols weer in orde te krijgen. Daarna mocht in een paar weken geen risico lopen met mijn pols en toen ik eindelijk weer mocht koersen viel ik wederom hard in de Arno Wallaard Memorial. Wat resulteerde in opnieuw twee weken in de lappenmand. Toen ik daarna weer kon koersen kreeg ik van de ploegleiding van Rucanor-Line alle vertrouwen en zij  stelde me overal op ondanks dat mijn niveau ver te zoeken was. Langzaam kwam ik weer in mijn ritme. Ik won het Districtkampioenschap Tijdrijden en werd 2de in de G.P. Wim Ruelens, een klassieker in België. Verder reed ik nog een sterke Dwars door het Hageland (17de), Omloop van Schin op Geul (18de en 2de in het bergklassement), Kreiz Breizh Elites (12de in het eindklassement) en Bergomloop Simpelveld (17de). Geen korte uitslagen, maar ik heb daar wel sterk gereden en dat is de ploegleiding van Metec Cyclingteam ook opgevallen. Metec wordt volgend jaar Continentaal en ik heb daar een contract gekregen. In 2012 ben ik dus weer continentaal renner.

Naam:

Geboortedatum:

Geboorteplaats:

Nationaliteit:

Woonplaats:

Lengte:

Gewicht:

Jeffrey Wiersma

11-04-86

‘s-Gravenzande

Nederlands

Kalmthout (België)

1.92 meter

73 kg